Rivka woont in Indonesië en is een leerling van de Wereldschool.Sinds kort is ze tevens reporter voor het Samsam Magazine. De komende tijd schrijft ze voor ons over dingen die haar op West-Timor opvallen en bezighouden.

————————————————————————————————————————————————-

Aboriginals & Australië

In Australië wonen ook Aboriginals in plaats van alleen maar blanke Australiërs. De Aboriginals zijn de oorspronkelijke bewoners van Australië. De blanken mensen hadden de Aboriginals hun land afgepakt. Nu zijn de Aboriginals de minderheid.

We zijn naar een nationaal park, Kakadu, geweest. Dat park is net zo groot als Nederland. Daar hadden de Aboriginals mooie grotschilderingen gemaakt.

In Darwin slapen sommige Aboriginals buiten op de stoep. Als je in Darwin woont kan je meteen zien dat de Aboriginals arm zijn en de blanken rijk. Aboriginals dragen bijvoorbeeld kleren met gaten en geen schoenen, ze slapen buiten en zijn niet zo gezond. Ze gaan lopend of met de bus in plaats van met een eigen auto.

Ik vind dat de Aboriginals een goede baan moeten krijgen om te overleven en niet meer buiten gesloten moeten worden!
In Indonesië is het precies andersom. De oorspronkelijke bewoners van Indonesië zijn de baas en niet de blanken.

————————————————————————————————————————————————-

Reizen voor mijn visum

Mijn familie en ik moeten vaak het land uit voor een visum: dat zijn papieren om in Indonesië te kunnen wonen. Als het visum verlopen is dan moeten we het land uit. We zijn voor het visum al naar Kuala Lumpur in Maleisië, Nederland, Oost-Timor en Darwin in Australië geweest.

Gisteren zijn we weer in Darwin aangekomen. Waarschijnlijk moeten we hier een paar weken blijven. Het is best wel leuk maar het duurt soms ook wel erg lang. We moeten dan naar de ambassade, daar moeten we al onze papieren en paspoorten inleveren en dan moeten we afwachten voor nieuwe stempels.

In de tussentijd gaat mijn thuisschool gewoon door. Maar we gaan ook rondkijken. En ons appartement hier heeft een zwembad. Vorige keer hebben we veel kangoeroes gezien!
Als we weer terug zijn in Indonesië moeten we weer naar de immigratie om alles te laten controleren. Soms kunnen we dan een half jaar blijven, soms een jaar.

Volgende week schrijf ik meer over Australië!

Foto: Rivka in Darwin, Australië

————————————————————————————————————————————————-

Drinkwater in Indonesië

Ons drinkwater komt niet uit de kraan. Wij hebben drie tanks die we vullen met water wat we kopen. Het gaat dan via een tankwagen met pijpen naar de tank en daarvan naar de kranen.
Daarna koken en filteren we het water om te drinken.

Douchen doen we met een klein bakje, met dat bakje scheppen we water uit de grotere bak, en gooien we het water uit het bakje boven ons hoofd. Zo is het makkelijk om te (soort) douchen!
Als de elektriciteit eruit ligt, dan hebben we een poosje geen water. Dat gebeurt bijna elke week.

Foto: Rivka bij een watertank en met haar nieuwe Samsam reporter t-shirt!

————————————————————————————————————————————————-

Speciaal voor De Nationale Voorleesdagen maakte onze reporter Rivka (10) op West-Timor dit filmpje. Ze is gek op lezen.

Ik houd erg van boeken, ik ben bijna de hele dag aan het lezen. Soms krijg ik boeken voor mijn verjaardag maar ik ben ook lid van de Nederlandse bibliotheek. Daar haal ik digitale boeken, en ik lees ook boeken die ik download. Ik heb drie lievelingsboeken:
1.De boeken “Het geheim van..”,
2. Harry Potter,
3. De Aardkinderen.
In Indonesië is geen bibliotheek en de kinderen in mijn buurt lezen niet.
Ik lees ook Engels en Indonesisch.

Wat is jouw lievelingsboek?

————————————————————————————————————————————————-

Bedolven onder plastic

In Kupang is geen vuilnisophaal geregeld. Er ligt dus veel vuilnis langs de weg. Als je door de stad loopt dan is het eerste wat je ziet afval.
Er bestaan geen prullenbakken of vuilnismannenvrouwen. Bij ons thuis scheiden we het afval wel: plantaardig en plastic. Als de prullenbak vol is dan doen we al het plastic in zakken en brengen we naar een soort vuilnisplek in de buurt, die verbrand wordt. Het afval van planten gooien we op de compost hoop, wat mest wordt.

De andere mensen in Kupang verbranden zelf hun afval. Daarna waait het weg of gaan de buurthonden het eten.
Ik en mijn broertje en zusje vertellen onze buurmeisjes altijd als ze hun propjes/ plastic op straat gooien, dat ze het in de prullenbak moeten doen. Maar ze luisteren bijna nooit. Dus onze straat en buurt is ook bedolven onder plastic.
Op school leren we er ook over, maar de kinderen in mijn klas gooien ook nog steeds troep op straat.
Ik erger me hier heel erg aan!

————————————————————————————————————————————————-

Kerst op Timor in Indonesië

Op ons eiland is bijna iedereen christen en ongeveer 10% moslim. Dat merk je door de hoofddoeken die de moslims dragen en door dat ze naar de moskee gaan.

Je merkt het niet zo gauw dat het kerst is, want het hele jaar staan de winkels vol met plastic kerstbomen en met bordjes waar op staat geschreven: ‘Merry Christmas and Happy New Year!’. In de supermarkt en in de shopping mall hoor je wel héél veel kerstliedjes met kerst.

Met kerst gaan we altijd naar de kerk, maar verder is het een normale dag. In Indonesië gaan mensen bij hun buren en familie op bezoek. Iedereen heeft lekkere koekjes en hapjes klaarstaan, net zoals bij het islamitische Suikerfeest.

Dit jaar waren wij met opa en oma op Bali, een hindoeïstisch eiland. Daar zijn bijna geen kerken. Op kerstochtend gingen wij naar de kerk. Daar was heel veel politiebewaking omdat mensen bang zijn voor een (bom)aanslag. In de avond gingen we naar een restaurant. Daar kwam de kerstman uit een boom! Die was nep. We kregen cadeautjes van opa en oma die uit Nederland kwamen.

(Foto: Rivka op het vliegveld voor een kerstboom)

————————————————————————————————————————————————-

Laat een reactie achter