nederlands examen in het buitenland

Eind september stond er een leuke column in de Standaard over de Wereldschool. Zij interviewde één van de ouders die haar kinderen lesgeeft via de Wereldschool. Zij volgen Nederlands onderwijs in Abu Dhabi

Bron: http://www.standaard.be/cnt/blksc_20130919_001

Vorige week sprak ik met een andere Belgische moeder bij ons op school die al wat oudere kinderen heeft. Ze vertelde me dat haar kinderen niet naar de Nederlandse naschoolse les gingen maar de leerstof zelf thuis bijwerkten via de zogenaamde ‘Wereldschool’. Ook voor ‘Frans’ doen zij dit op deze manier.

Op onze school krijgen de leerlingen namelijk pas ‘Frans’ aangeboden in Grade 6 en volgens deze moeder met kennis van zaken reikt het niveau van ‘Frans’ in onze Grade 7 zelfs nog niet aan dat van het Belgische vijfde leerjaar. Indien onze kinderen hun hele humaniora het I.B. (*) zouden volgen, is dit op zich natuurlijk niet erg aangezien ze reeds het ‘Engels’ perfect beheersen en ze met deze taal wel overal op hun pootjes terecht zullen komen. Maar zoals bij iedereen bestaat altijd de kans dat wij binnenkort toch weer naar België terug verhuizen. Wij beschouwen deze expatriatie als tijdelijk en plannen om toch ooit weer terug te keren. De vraag is alleen ‘wanneer’.

Ik had nog nooit van deze ‘Wereldschool’ gehoord en na wat uitleg van de andere moeder en wat internet gesnuffel was ik overtuigd. Ook ik wil die Wereldschool in mijn huiskamer! Niet voor ‘Nederlands’ maar enkel voor ‘Frans’. Ik ben nog steeds zeer tevreden over de naschoolse Nederlandse les en mijn rol in ons huis ten opzichte van mijn kinderen is in de eerste plaats ‘mama’. Voor ‘Frans’ is het enige alternatief hier echter zeer kostelijke privéles. Onze oudste dochter is ijverig en plichtsbewust genoeg om het belang van ons nieuw project in te zien. Ze beseft maar al te goed dat indien zij geen extra les krijgt ze hopeloos achter staat als we tijdens haar humaniorajaren terug zouden gaan. Ons ‘Pakket Frans voor groep 7’ (in Nederland heet 5e leerjaar groep 7) is bijgevolg reeds besteld en zal binnenkort toekomen in onze woestijn. Dit betekent extra werk voor Pauline. Naast haar huiswerk voor school en dat van de Nederlandse les zal zij nu ook elke week 3 lesjes Frans samen met mama moeten bestuderen. In het pakket zit een handleiding voor de ouders, een luister-cd, handboeken, werkboeken en online moeten ze toetsen maken en is er docentenbegeleiding. Ook broertjes- en zusjespakketten kunnen achteraf bii besteld worden- Henri weet al wat hem te wachten staat binnen 2 jaar!

Alhoewel mijn laatste poging een taal aan mijn kinderen aan te leren geen al te rooskleurige herinnering bij me nalaat, ben ik toch gemotiveerd dit consequent en enthousiast aan te vangen. Net voor we naar Abu Dhabi verhuisden dacht ik al wat ‘Engels’ aan te leren aan mijn kroost. Goedgemutst kwam ik thuis met kleurrijke nieuwe leuke boekjes en namen ze leergierig plaats rond de eettafel. Ze waren toen natuurlijk nog 3 jaar jonger maar alsjeblief wat was dat tegengevallen zeg. Op den duur deden ze enkel nog maar onnozel en trokken ze elk Engelstalig woord in het belachelijke. Het ging toen van ‘desk’ naar ‘hahaha HESP!’ en ik kreeg er geen letter meer ingestampt. Noodgedwongen heb ik toen de boeken dicht gedaan. Het was dat of een post-moeder-als-juf-depressie! Alhoewel ik na mijn studies wel mijn lerarendiploma bijgestudeerd heb, is lesgeven aan je eigen kinderen toch nog een vak apart. Ik was op dat moment al 3 maanden manloos in België aangezien mijn echtgenoot vroeger dan ons was vertrokken en was dus 24 op 7 van wacht.

Deze keer gaat het lukken. Ik zal enkel les geven aan Pauline dus er zal niemand zijn om rijmpjes op Franse woorden mee te verzinnen! ?

De ‘Wereldschool’ is weerom een Nederlands initiatief voor kinderen in het buitenland en wordt sinds 1982 gesubsidieerd door het Nederlandse Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Het werd opgericht door het IVIO, het Instituut voor Individuele Ontwikkeling. Bijgevolg had ik dit artikeltje ook ‘Nogmaals bedankt Nederland’ kunnen noemen. En dan vraag ik me af of er geen Belgische initiatieven bestaan voor de Vlaamse (en Waalse) expatkindjes? En durf ik even verder te speculeren of indien deze initiatieven zouden bestaan, deze ook zouden openstaan naar onze Nederlandse vriendjes? Ik zit niet in de politiek en zal dit ook nooit ambiëren maar misschien is dit stof tot nadenken voor anderen? Wat maak ik mezelf wijs, wij komen in België niet verder dan de parabel van Kaïn en Abel (waarbij ik Vlaanderen en Wallonië bedoel maar dat had u natuurlijk al begrepen.)

Wordt vervolgd!

*International Baccalaureate

Laat een reactie achter